صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

كشورها
امارات متحده عربي
ايران
ترکيه
مالزي

ايران
ايران کشوري در جنوب غربي آسيا در منطقه مشهور به خاورميانه است. نام رسمي آن جمهوري اسلامي ايران، پايتخت آن تهران است. مساحت اين کشور نزديک به ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ ‪ کيلو متر مربع است و بر پايه آمار سال ۱۳۸۵ ه.ش نزديک به هفتاد ميليون جمعيت دارد.
در شمال با ارمنستان ، آذربايجان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان ، در غرب با ترکيه و عراق مرز زميني و همچنين داراي مرز دريايي در شمال با درياي خزر و در جنوب با خليج فارس و درياي عمان است ، که دو منطقه نخست از مناطق مهم توليد نفت و گاز در جهان هستند.
ايران به عنوان يک سرزمين و يک ملت داراي تاريخي کهن (دست کم هفت هزار سال) است و يکي از تاريخي‌ترين کشورهاي جهان به شمار مي‌رود.
ايران به واسطه قرار گرفتن در منطقه مرکزي اوراسيا داراي موقعيتي ژئواستراتژيک است. اين کشور از اعضاي پايه گذار سازمان ملل متحد، گروه نم، سازمان کنفرانس اسلامي ، اوپک و سازمان اکو است ، ايران يک قدرت منطقه‌اي در جنوب غربي آسيا است و جايگاه مهمي را در اقتصاد جهاني به واسطه در اختيار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشيمي و گاز طبيعي براي خود بدست آورده است.

نام ايران
واژه­ي ايران در فارسي باستان(airya)ودر فارسي ميانه به شکل «اران»(erān) بوده، و برگرفته از شکل‌ قديمي «airya nama» و به معناي «سرزمين مردمان اصيل» است.

واژه­ي «آريا» در زبان‌هاي اوستايي، فارسي باستان و سنسکريت به ترتيب به شکل‌هاي «اَيريه»(airya)،«اَريه»(āriya)،«آريه»(arya) به کار رفته‌است. و نيز در زبان سنسکريت «اريه»(ariya) به معني سَروَر و مهتر و «آريکه»(aryaka) به معني مَردِ شايسته بزرگداشت و حرمت است و آريايي به‌زبان اوستايي «ائيرين»(airyana) و به‌زبان پهلوي و فارسي دري «اير» خوانده مي‌شود و ايرج به‌زبان آريايي \"airya\" است. اير در واژه به‌معني «آزاده» و جمع آن «ايران» به‌معني «آزادگان» است.


نام ايران در لغت به معني «سرزمين آرياييان» است و مدت‌ها قبل از اسلام نيز نام محلي آن نيز ايران، اران، يا ايرانشهر بود.، البته از ۶۰۰ سال پيش از ميلاد تا ۱۹۳۵ در عرصه بين‌المللي با نام پرشيا شناخته مي‌شد که در سال ۱۹۳۵ با درخواست رسمي رضاشاه پهلوي همان نام بومي کشور (ايران) در عرصه بين الملل هم مورد کاربرد قرار گرفت. نام \"پرشيا همچنان در زبان‌هاي اروپايي به دليل سابقه تاريخي - فرهنگي اش مصطلح است اما در اخبار سياسي بيشتر از نام ايران استفاده مي‌شود. بيشتر نمايشگاه‌هاي بزرگ فرهنگي- هنري ايران که در سال‌هاي اخير در اروپا برگزار شده مانند «هفت هزار سال هنر ايران» و «امپراطوري فراموش شده» نام \"پرشيا را در عنوان خود داشته‌اند.

جغرافيا
ايران در شرق با افغانستان و پاکستان؛ در شمال شرقي با ترکمنستان، در بخش مياني شمال با درياي خزر، در شمال غربي با جمهوري آذربايجان و ارمنستان؛ درغرب با ترکيه و عراق؛ و سرانجام در جنوب با آب‌هاي خليج فارس و درياي عمان همسايه‌است.

از ديد طبيعي ايران از شمال به رود اترک، درياي خزر و رود ارس، از مشرق به کوه‌هاي هندوکش و کوه‌هاي غربي دره سند، از مغرب به دامنه‌هاي غربي کوه‌هاي زاگرس و حوضه آبريز اروندرود و از جنوب به خليج فارس و درياي عمان محدود است. مساحت آن ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کيلو متر مربع و جمعيت آن برپايه برآورد سال ۱۳۸۵ ه. خ. ۷۰ ميليون تن بوده‌است. بيش از نيمي از ايران کويري و نيمه کويري است. حدود يک سوم ايران نيز کوهستاني است و بخش کوچکي از ايران (شامل جلگه جنوب درياي خزر و جلگه خوزستان) نيز از جلگه‌هاي حاصلخيز تشکيل شده‌است. مرتفع ترين کوه ايران نيز دماوند مي‌باشد.

استان‌ها
سال ۱۳۱۶ ه. خ. ايران به ده استان تقسيم شد. به مرور زمان با ايجاد استان‌هاي جديد، تعداد استان‌هاي ايران افزايش يافت. براي مدت‌هاي مديدي از بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، ايران داراي ۲۴ استان بود. در سال ۱۳۷۲ استان اردبيل از استان آذربايجان شرقي جدا شده و استاني مستقل گشت. همچنين استان قم در سال ۱۳۷۴ از استان تهران و استان قزوين در سال ۱۳۷۵ از استان تهران جدا شدند. در سال ۱۳۸۳، استان خراسان به سه استان: خراسان جنوبي، خراسان شمالي و خراسان رضوي تقسيم شد. به اين ترتيب در حال حاضر ايران از ۳۰ استان تشکيل شده‌است.

استان‌هاي ايران

آذربايجان شرقي | آذربايجان غربي | اردبيل | اصفهان | ايلام | بوشهر | تهران | چهارمحال و بختياري | خراسان جنوبي| خراسان رضوي | خراسان شمالي | خوزستان | زنجان | سمنان | سيستان و بلوچستان | فارس | قزوين | قم | کردستان | کرمان | کرمانشاه | کهکيلويه و بويراحمد | گلستان | گيلان | لرستان | مازندران | مرکزي | هرمزگان | همدان | يزد

آب و هواي ايران
ايران از لحاظ آب و هوايي يکي از منحصر به فرد ترين کشورهاست.اختلاف دماي هوا در زمستان بين گرمترين و سردترين نقطه گاهي به بيش از 50 درجه مي رسد. به طور کلي ايران در منطقه اي قرار گرفته است که از نظر بارندگي در سطح نيمه خشک و خشک قرار مي گيرد.

آب و هواي ايران متاثر از چندين سامانه مي باشد:

1- سامانه پرفشار سيبريايي که با ريزش به عرضهاي جنوبي در نوار شمالي بارش باران و برف و کاهش دما و در ساير نقاط فقط کاهش دما را به همراه دارد.

2-سامانه باران زاي مديترانه اي که از سمت غرب وارد کشور مي شود و موجب ريزش باران يا برف در بسياري از نقاط غربي و مرکزي و شرق کشور مي شود.

3-سيستم کم فشار جنوبي که در نوار جنوب و جنوب غرب موجب رگبار باران مي شود.

ميزان بارندگي بسيار متغير است.در شمال به بيش از 2113 ميليمتر (رشت،1383) نيز مي رسد.در نواحي کويري بارش عمدتا بسيار کم و در حدود 50 ميليمتر است.بارش نواحي شمال غرب و غرب،دامنه هاي جنوبي البرز و شمال شرق تا حدودي قابل توجه (حدود 500 ميليمتر) مي باشد.در ساير نقاط ميزان بارش از 200 ميليمتر تجاوز نمي کند.

اختلاف دماي هوا در ايران در نقاط مختلف زياد است.در حالي که در فصل زمستان دماي شهرکرد در شب به 42- هم مي رسد مردم اهواز هواي تابستاني (40 درجه) را تجربه مي کنند.هواي سواحل شمالي در تابستان گرم و مرطوب و زمستان معتدل مي باشد.نواحي شمال غرب و غرب تابستانهاي معتدل و زمستانهاي سرد و در نواحي جنوبي تابستان شديداً گرم و زمستانهايي معتدل دارند. در نواحي مرگزي تابستانها گرم و خشک و زمستانها سرد ميباشد.

مردم ايران
پيشينه تاريخي کشور ايران را در اسطوره‌هاي کهن ايراني به آغاز تاريخ مي‌رسانند ولي آغاز تاريخ سياسي آن از آغاز شاهنشاهي ايران در زمان ماد است.البته اين شاهنشاهي‌ها مربوط به اقوام آريايي ايران است وگرنه پيش از آنه ايلام، جيرفت و ... نيز بوده‌است.

ايران امروزه از اقوام زيادي از جمله :مازني، گيلک، تالش، آذري، کرد، ترکمن، عرب، بختياري ، لر، لک ، آشوري، کلداني، مندايي، تات، گرجي، بلوچ، سيستاني، ارمني، يهودي ، ديلمي تشکيل شده‌است . در ايران در حدود ۲۰ زبان و ۱۱۰ گويش زباني رواج دارد و بزرگ‌ترين گروه‌هاي زباني ايران را فارسي، ترکي آذري، کردي، ترکمني، گيلکي و مازندراني، تالشي، لري، بختياري ،عربي، بلوچي، لکي، ديلمي، تاتي، ارمني، آشوري، مندايي، گرجي، عبري، کلداني و غيره تشکيل مي‌دهند. زبان رسمي اداري ايران فارسي است. فارسي يکي از زبان‌هاي شاخه هند و اروپايي است. براساس اصل پانزدهم قانون اساسي کتب درسي بايد با اين زبان و خط باشد ولي استفاده از زبان‌هاي محلي و قومي در مطبوعات و رسانه‏هاي گروهي و تدريس ادبيات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسي آزاد است.

دين
دوره ديو پرستي
دوره مهرپرستي
دوره مزديسني (دين زرتشت)
دوره اسلامي
همچنين برخي از آيين‌هاي ديگر در برخي دوران رواجي اندک يافته‌اند نظير دين مزدک، ماني و مسيحيت قبل از اسلام .

در پانصد سال اخير، به‌ويژه بعد از تشکيل دولت صفويان همواره تشيع مذهب رسمي ايران بوده‌است و در حال حاضر از جمعيت ايران، ۸۹٪ شيعه، ۹٪ سني و ۲٪ زرتشتي، يهودي، مسيحي، مندايي و پيروان ساير اديان هستند.[۵] در اصل ۱۲ قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران اسلام و مذهب جعفري اثني عشري دين رسمي است و ساير مذاهب اسلامي نيز قانوني است و داراي احترام کامل مي‌باشند. براي مثال چنانچه در منطقه‌اي اکثريت سني باشند، مقررات محلي بر اساس مذهب آنها خواهد بود.[نياز به ذکر منبع] همچنين در اصل ۱۳ قانون اساسي، ايرانيان مسيحي، يهودي و زرتشتي به عنوان اقليت مذهبي پذيرفته شده‌اند و مي‌توانند در حدود قانون بر اساس دين خود عمل نمايند.

تاريخ

دودمان‌هاي دوره پيش از اسلام

ماد (آغاز قرن هشتم ق. م.۵۵۰ ق. م.) بنيان‌گذار (دياکو) (هووخشتره)
هخامنشي (۵۵۹ ق. م.- ۳۳۰ ق. م.) بنيان‌گذار کوروش کبير شهريار معروف داريوش
سلوکيان (۳۳۰ ق. م.- ۱۲۹ ق. م.) بنيان‌گذار سلوکوس يکم (اتحاد دوم)
اشکانيان (وحدت دوباره بعد از اشغال)(۲۵۶ ق. م.- ۲۲۴ م.) بنيان‌گذار اشک يکم شهرياران بزرگ مهرداد يکم ارد يا اشک سيزدهم
ساسانيان (۲۲۴ م.۶۵۲ م.) بنيان‌گذار (اردشير بابکان) شهرياران بزرگ شاپور ۱ شاپور دوم و انوشيروان دادگر

دودمان‌هاي نيمه مستقل پس از اسلام

طاهريان (۲۰۶ - ۲۵۹ ه. ق.) بنيان‌گذار طاهر بن حسين ذواليمينين
صفاريان (۲۶۱ - ۲۸۷ ه. ق.) بنيان‌گذار يعقوب بن ليث صفار
سامانيان (۲۶۱ - ۳۸۹ ه. ق.) بنيان‌گذار نصر اول شهرياران بزرگ اسماعيل بن احمد و نصر بن احمد
زياريان(۳۱۵ - ۴۶۲ ه. ق.) بنيان‌گذار مرداويج پسر زيار شهريار معروف قابوس بن وشمگير
بوييان (۳۲۰ - ۴۴۰ ه. ق.) بنيان‌گذار عمادالدوله علي شهريار بزرگ عضدالدوله
غزنويان (۳۸۸ - ۵۵۵ ه. ق.) بنيان‌گذار سلطان محمود غزنوي
سلجوقيان (۴۲۹ - ۵۱۱ ه. ق.) بنيان‌گذار طغرل بيک شهرياران بزرگ ملکشاه و سلطان سنجر
خوارزمشاهيان (۴۷۰ - ۶۱۷ ه. ق.) بنيان‌گذار (انوشتکين غرجه) شهرياران معروف: محمد خوارزمشاه
ايلخانان مغول (۶۵۴ - ۷۳۶ ه. ق.) بنيان‌گذار هولاکو خان
تيموريان (-۷۷۱ ۹۰۳ ه. ق) بنيان‌گذار تيمور گورکاني

دودمان‌هاي مستقل پس از اسلام

صفويان - (۹۰۶ - ۱۱۳۵ ه. ق.) بنيان‌گذار شاه اسماعيل اول شهريار بزرگ شاه عباس
افشار (۱۱۴۸ - ۱۱۶۱ ه. ق.): بنيان‌گذار نادر شاه
زند (-۱۱۶۳ ۱۲۰۹ ه. ق.) بنيان‌گذار کريم خان زند
قاجار (۱۲۰۹ - ۱۳۴۵ ه. ق.) بنيان‌گذار آغا محمد خان شهريار نامي ناصرالدين شاه
پهلوي (آغاز۱۳۴۵ ه. ق/ ۱۳۰۴ ه. ش. - ۱۳۵۷ ه.ش) بنيان‌گذاررضا شاه

نظام جمهوري اسلامي ايران (آغاز ۱۳۵۷ ه. ش.) بنيان‌گذار روح الله موسوي خميني

هنر و فرهنگ

فرهنگ ايراني ريشه در تاريخ دارد. براي شناخت فرهنگ ايران بايد به کشورهاي مستقلي که در پيرامون ايران هستند نيز نگريست. افغانستان، تاجيکستان، ازبکستان، ترکمنستان، آذربايجان و حتي ارمنستان و گرجستان و همچنين کردهاي عراق و ترکيه و پاکستان همگي کم يا زياد گوشه‌اي از فرهنگ ايران را به ارث برده‌اند. حتي سرود ملي پاکستان به زبان پارسي است. در مجموع مي‌توان عناصر فرهنگ ايراني را که فراتر از مرزهاي جمهوري اسلامي ايران است را به اختصار چنين برشمرد: ۱- زبان پارسي که مهم‌ترين شاخصه فرهنگ ايراني است. ۲- اعياد ملي از جمله نوروز. ۳- شخصيتهاي اسطوره‌اي از جمله رستم. ۴- اساطير تمثيلي همچون ديو، سيمرغ و ... ۵- علم و هنر. ۶- معماري ايراني. ۷- دين اسلام و بخصوص مذهب تشيع.

موسيقي کلاسيک ايراني

موسيقي کلاسيک ايراني به گونه‌هاي گوناگون بازشناخته مي‌شود: موسيقي اصيل، موسيقي رديف يا به گونه‌اي ساده موسيقي دستگاهي. اين موسيقي هم به گونه تک‌نوازي و هم به گونه گروهي که دربرگيرنده خواننده، نوازنده و تنبک‌نواز است، نواخته مي‌شود. موسيقي ايراني هنگامي که به گونه تک‌نوازي نواخته مي‌شود، مونوفونيک است، هرچند در تک‌نوازي نيز آکوردها براي آرايه‌بندي به کار مي‌روند و در برخي فرم‌ها شايد در سراسر يک آهنگ نُت پدال نواخته شود. موسيقي که به گونه گروهي نواخته مي‌شود، هته روفونيک است و آهنگي که خواننده آماده مي‌کند، نوازنده به آساني آن را بازتاب مي‌دهد و کم و بيش آن را دگرگون مي‌سازد. موسيقي کلاسيک ايراني بداهه‌گونه‌است. اين گفته مي‌رساند که خنياگر در يک دم هم نوازنده‌است و هم آهنگساز.

با ديده به‌نگر تئوريسين‌هاي اين دوران، موسيقي ايراني بر دوازده سيستم است که دستگاه و آواز نام دارند. هفت دستگاه موسيقي ايراني، شور، همايون، نوا، سه‌گاه، چهارگاه، راست پنجگاه و ماهور و پنج آواز آن ابوعطا، بيات ترک، افشاري، دشتي و اصفهان مي‌باشند.

سازهايي که در موسيقي ايراني به کار گرفته مي‌شوند داراي پيشينه درازي هستند و مانند سازهاي کهن اروپايي بسيار پرارزش هستند. اين سازها هم از ديد تاريخي و هم از نگر پيشينه‌شان کنکاش مي‌شوند. هرچند برخي از سازهاي اروپايي جانشين سازهاي بومي شده‌اند، ليکن از اين سازها تا هنگامي که موسيقي ايراني زندگي مي‌کند سود جسته مي‌شود.

پايتخت هاي ايران شهرهايي اند که در طول تاريخ در زمان هاي مختلف ، کانون سياسي اين کشور باستاني بوده اند.

ماد: هگمتانه (همدان)
هخامنشيان: شوش | پاسارگاد| شيراز
اشکانيان: دامغان | اشک‌آباد | تيسفون
ساسانيان: تيسفون | بيشابور |کازرون
طاهريان: بخارا | نيشابور | مرو
صفاريان: زرنج
سامانيان: بخارا
علويان: طبرستان
زياريان: اصفهان
بوييان: همدان | ري | شيراز
غزنويان: غزنين
سلجوقيان: نيشابور | اصفهان
خوارزمشاهيان: سمرقند | گرگانج
ايلخانيان: مراغه | تبريز
تيموريان: سمرقند | هرات
صفويان: اردبيل | تبريز | قزوين | اصفهان | ساري
افشاريان: مشهد
زنديان: شيراز | کرمان
قاجاريان: ساري | تهران
پهلوي: تهران


  شهرها
جزيره كيش

کیش نام جزیره ایست از توابع بخش کیش شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ويكى از نقاط دیدنی استان هرمزگان در...


همدان

شهر همدان مرکز استان همدان در غرب ایران و در دامنهٔ شرقی کوه الوند واقع شده...


بم

بَم شهری است در استان کرمان ایران. بم در بخش مرکزی شهرستان بم قرار...


كرمان

کرمان مرکز استان کرمان ایران است. شهر کرمان در بخش مرکزی شهرستان کرمان قرار...


تبريز

تبريز مرکز استان آذربيجان شرقي...


  شهرهاي بيشتر ...

 

 
Powered By www.sama-agency.com