صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

كشورها
مالزي
ايران
ترکيه
امارات متحده عربي

بوشهر
پيشينه تاريخي
ديرينگي بافت‌ تاريخي‌ بوشهر، به‌ دوره‌ي‌ حکومت‌ نادرشاه‌ افشار برميگردد که‌ در آن‌ هنگام‌ با تأسيس‌ پايگاه‌ دريايي‌ نادرشاه‌ در خور شرقي‌ بوشهر موسوم‌ به‌ خور نادري‌، بندر بوشهر از يک‌روستاي‌ کوچک‌ ماهيگيري‌ به‌ يک‌ بندر مهم‌ تبديل‌ گرديد. مادام‌ ديولافوا در سفر اول‌ خود به‌ بوشهر به‌ کشتي‌هايي‌ اشاره‌ مي‌کند که‌ به‌ احتمال‌ قوي‌ بازمانده‌ي‌ کشتي‌هاي‌ نادرشاه‌بوده‌اند. از آن‌ تاريخ‌ رونق‌ و آباداني‌ آن‌ ادامه‌ يافت‌ و در دوره‌ي‌ زنديه‌ به‌ دليل‌ نزديکي‌ به‌ پايتخت‌ ايران‌ در شيراز اهميت‌ اين‌ بندر دوچندان‌ شد. بافت‌ قديم‌ بوشهر از شرق‌، شمال‌ و سمت‌مغرب‌ به‌ دريا محدود است‌ و از جنوب‌ به‌ خيابان‌ ليان‌ فعلي‌ محدود است. در گذشته‌ يعني‌ در سال‌ ۱۲۷۱ هـ.ق‌ در محل‌ خيابان‌ ليان‌، حصار شهر با تعداد پانزده‌ باروي‌ نظامي‌ مستقر بوده‌ ودروازه‌ي‌ اصلي‌ شهر در محل‌ ميدان‌ انقلاب‌ فعلي‌ قرار داشته‌ که‌ هنوز هم‌ در فرهنگ‌ و عرف‌ بوميان‌ بوشهر به‌ نام‌ دروازه‌ مشهور است‌.در آن‌ ايام‌ در داخل‌ محدوده‌ي‌ شهر بوشهر ساختمان‌هاي‌ مردم‌ دو، سه‌ و حتي‌ چهار طبقه‌ بوده‌ که‌ از سنگ‌هاي‌ فسيلي‌ و ملاط گچ‌ و ساروج‌ و بعض کاه‌ و گل‌ و پوشش‌ تير چندل‌ ساخته‌ شده‌ ودرب‌ و پنجره‌هاي آن نيز از جنس‌ چوب‌ ساج‌ بوده‌ که‌ در برابر موريانه‌ و رطوبت‌ کاملاً مقاوم‌ بوده‌اند و احداث‌ خانه‌هاي‌ کپري‌ و غير استاندارد در داخل‌ محدوده‌ي‌ شهر ممنوع‌ بوده‌ است‌. در خارج‌ از حصار شهر بوشهر زمين‌هاي‌ پست‌ قرار داشته‌ به‌ طوري‌ که‌ در طول‌ زمستان‌ و به‌ خصوص‌ در هنگام‌ مد آب‌ دريا، آن‌ جا را آب‌ مي‌گرفته‌ و به‌ شتل‌ العرب‌ يعني‌ شطالعرب‌ معروف‌بوده‌ و لذا مردم‌ بوشهر با محدوديت‌ زمين‌ مواجه‌ بوده‌اند و به‌ همين‌ دليل‌ ساختمان‌هاي‌ خود را در طبقات‌ و به‌ طور عمودي‌ گسترش‌ مي‌داده‌ و کوچه‌ها را نيز تا حد امکان‌ باريک‌ انتخاب‌مي‌کرده‌اند تا از زمين‌ موجود حداکثر استفاده‌ به‌ عمل‌ آيد.اولين‌ آبادي‌ خارج‌ از بوشهر، روستاي‌ سنگي‌ و جفره‌ بوده‌ که‌ هم‌ اکنون‌ به‌ محلاتي‌ از شهر بوشهر فعلي‌ تبديل‌ شده‌اند. جبهه‌ي‌ ساحلي‌ بافت‌ قديم‌ بوشهر در سال‌ ۱۳۷۸ تحت‌ شماره‌ي‌ ۲۳۶۰ در فهرست‌ آثار ملي‌ کشور به‌ ثبت‌ رسيده‌ است‌. برادلي‌ برت‌، در سفرنامه‌ي‌ خود به‌ نام‌ خليج‌ فارس‌ تا درياي‌ خزر، از طريق‌ ايران‌ که‌ در سال‌ ۱۹۰۹ در لندن‌ منتشر شده‌، بوشهر را شهر درياها يا شهري‌ دريايي‌ ناميده‌ و ارتباط ميان‌ بوشهر ودريا را يک‌ ارتباط منحصر به‌ فرد و بي‌نظير توصيف‌ کرده‌ است‌: اگر شهري‌ را بتوان‌ دريايي‌ ناميد، به‌ درستي‌ که‌ آن‌ شهر، بندر بوشهر است‌. او در جايي‌ ديگر مي‌گويد: در کناره‌ي‌ دريا، امواج‌، ديوار ساحلي‌ شهر (بوشهر) را غرش‌ کنان‌ درهم‌ مي‌کوبد، گويي‌ که‌ در آن‌ جا هنگامه‌اي‌ به‌ پا شده‌ است‌.... منظره‌ي‌ شهر آميزه‌اي‌ از رنگ‌هاي‌ سفيد، زرد و قهوه‌اي‌ است‌، درست‌ به‌ ياقوتي‌ ارغواني‌ مي‌ماند که‌ آن‌ را در دريايي‌ از نقره‌ کار گذاشته‌ باشند. دم‌ به‌ دم‌ که‌ (از راه‌ دريا) به‌ بوشهر نزديک‌تر مي‌شوي‌،... چنان‌ در مي‌يابي‌ که‌ بوشهر ميان‌ دريا و اشعه‌ي‌ خورشيد جلوه‌گري‌ مي‌کند.بافت‌ زيباي‌ شهر بوشهر از حدود هفتاد سال‌ پيش‌ يعني‌ پس‌ از جنگ‌ جهاني‌ اول‌ رونق‌ خود را از دست‌ داده‌ و مصالح‌ مورد نياز آن‌ که‌ از افريقا و هند تأمين‌ مي‌شده‌ کم‌تر در دسترس‌ بوده‌ وساکنين‌ اصلي‌ شهر شروع‌ به‌ ترک‌ آن‌ و مهاجرت‌ به‌ ساير نقاط کشور کرده‌اند. پس‌ از جنگ‌ دوم‌ جهاني‌ اين‌ مسئله‌ شدت‌ گرفته‌ و پس‌ از انقلاب‌ اسلامي‌ نيز با تخريب‌ بيش‌ از يک‌ چهارم‌ اين‌بافت‌ توسط اداره‌ي‌ بندر سير صعودي‌ اين‌ مهاجرت‌ و تخريب‌ شدت‌ چند برابر يافته‌ و هم‌ اکنون‌ به‌ صورت‌ نيمه‌ ويرانه‌اي‌ درآمده‌ است‌.

نام هاي سرزمين بوشهر
در عصر هخامنشي از تمدنهاي بزرگ در ايران تمدن ليان بوده است که برخي به اشتباه نام آن را از نام هاي بوشهر مي دانند . طبق آثار کشف شده در منطقه باستاني هليله و ريشهر نام اين سرزمين ژرمانسيکا بوده است .همچنين در آثار باستاني شوش از اين بندر نام برده شده است. در زمان اسکندر نام آن به موزامبري تغيير يافت.

بندر امروزي
طرح اصلي بوشهر به طرف بوشهري نو از سال ۱۳۷۸ توسط آقاي خاتمي اجراشد . گمرک بوشهر در سال ۱۳۸۴ به عنوان مدرنيزه ترين گمرک جنوب انتخاب شد . همچنين در سال ۱۳۸۴طرح ساخت بزرگ‌ترين پارک خاورميانه در بوشهر شروع شد که هم اکنون حدود ۲۰ % کار تمام شده و در اين پروزه با سه شرکت آلماني قرار داد بسته شده تا با شرايط عالي آنرا مدرنيزه کنند. پيش از اين ، اين پروژه قرار بود در کرمان اجرا شود که بدليل بعضي مسائل اخلاقي منتفي شد. در سفر رئيس جمهور ايران آقاي احمدي نژاد طرح توسعه بندر بوشهر صادر شد و بودجه در نظر گرفته شده معادل ۲۰ ميليارد دلار است . در اين طرح جزاير زيباي مصنوعي با نشان نخل و آرم جمهوري اسلامي ساخته مي شود و بزرگ‌ترين مراکز تجاري ايران بدستور رئيس جمهور بايد در اين منطقه آزاد تجاري باشد . براي مثال شرکت توتال فرانسه بايد در بوشهر افتتاح شود . از ديگر موارد توسعه بندر بوشهر، ساخت 18 برج 90 طبقه در منطقه 2 در ناحيه ريشهر است .همچنين ساخت 12 هتل 5 و 4 ستاره خصوصي و دولتي. به طور ميانگين حدود ۱۰ درصداين طرح ها اجراشده است.

محلات
چهار محله قديمي بوشهر عبارت‌اند از دهدشتي، شنبدي، کوتي و بهبهاني.از ديگر محله‌هاي سنتي اين بندر مي‌توان از صلح‌آباد، جفره، عاشوري، سنگي، شکري (بهشت صادق)، باغ زهرا و جبري نام برد. محلات سنتي ساحلي يا قطبهاي صيادي محلي که در دو قسمت شرق و غرب بوشهر قرار دارند که شامل محلات جفره (مفگه)، صلح‌آباد و جبري مي گردد.

تاريخ
1- پيشينه تاريخي بوشهر را بايد در بين 3000 تا 3500 سال پيش جستو جو کرد و بر اساس آثار گلي بدست آمده در ويرانه هاي ريشهر قدمت آن را همدوره با سلطه ايلامي ها بر منطقه بين النهرين(3500سال پيش) تخمين ميزنند . ۲ـ در فاصله‌ي‌ کمي‌ از دروازه‌ي‌ شهر، چهار کشتي‌ يا بهتر بگوييم‌ چهار قايق‌ بزرگ‌ که‌ از بادبان‌ و دکل‌ عاري‌ هستند، از پهلو در کنار دريا افتاده‌اند، به‌ طوري‌ که‌ مي‌گفتند اين‌ها يک‌ دسته‌ ازکشتي‌هاي‌ دولتي‌ بوده‌اند و چندين‌ سال‌ است‌ که‌ بر روي‌ شن‌هاي‌ ساحلي‌ در حال‌ پوسيدن‌ هستند. شايد سابق‌ بر اين‌، ترس‌ و وحشتي‌ از خشم‌ و غضب‌ رب‌النوع‌ دريا نداشته‌ و در ميان‌ دريا،با طوفان‌ مي‌جنگيده‌اند، ولي‌ امروزه‌ به‌ کلي‌ از کار افتاده‌اند. (ديولافوا ـ ايران‌، کلده‌ و شوش‌. ص‌ ۵۳۶) همان‌گونه‌ که‌ در تصوير چاپ‌ شده‌ پيداست‌، چهار کشتي‌ قديمي‌ که‌ در حال‌ پوسيدن‌ هستند، داراي‌ طرحي‌ غير از طرح‌ کلي‌ کشتي‌هاي‌ بادبان‌ دار بومي‌ هستند که‌ در همان‌ حوالي‌ بر روي‌آب‌ شناور و در حال‌ استفاده‌ هستند. اين‌ امر دليلي‌ است‌ بر اين‌ که‌ اين‌ چهار کشتي‌ را همان‌ مهندسان‌ و کارشناساني‌ که‌ نادر شاه‌ از شمال‌ ايران‌ به‌ بوشهر اعزام‌ نموده‌ ساخته‌اند و در ساخت‌کشتي‌هاي‌ مذکور، از طرح‌ خودشان‌ استفاده‌ کرده‌اند. برادلي‌ برت‌ در سفرنامه‌ي‌ خود تحت‌ عنوان‌ از خليج‌ فارس‌ تا درياي‌ خزر، از طريق‌ ايران‌ چنين‌ مي‌نويسد: بنابراين‌ نادرشاه‌ دستور داد تا چوب‌ و الوار را از جنگل‌هاي‌ مازندران‌ واقع‌ در ۸۰۰مايلي‌ سواحل‌ جنوبي‌ ايران‌ بريده‌، همراه‌ با کارگران‌ کشتي‌ ساز به‌ جنوب‌ ايران‌ حمل‌ کنند، ضمنٹ طبق‌ دستور نادرشاه‌، کشتي‌سازان‌ مازندراني‌ موظف‌ بودند به‌ همان‌ طريق‌ که‌ در ولايت‌مازندران‌ کشتي‌ مي‌سازند، ساکنان‌ جنوب‌ ايران‌ را آموزش‌ دهند. ۳ـ روزنامه‌ي‌ وقايع‌اتفاقيه‌ در شماره‌هاي‌ ۲۴۱ و ۲۹۰ در مورد اين‌ ديوار اطلاعات‌ ارزش‌مندي‌ به‌ شرح‌ زير ثبت‌ کرده‌ است‌: سال‌ ۱۲۷۱ هـ.ق‌ چون‌ از جانب‌ اولياي‌ دولت‌ قاهره‌ به‌ عاليجاه‌ دريابيگي‌ حکم‌ شده‌ بود که‌ ديوار حصار شهر بوشهر را که‌ به‌ سمت‌ درياست‌ بسازد، عاليجاه‌ مشاراليه‌ در دويم‌ ماه‌ ذيقعده‌، بنا و عمله‌ بکار انداخته‌و شروع‌ به‌ ساختن‌ آن‌ جا نموده‌، ابتدا از برج‌ بحري‌ تا برج‌ اول‌ که‌ جنب‌ برج‌ مزبور است‌ شد، و قرار شد که‌ به‌ همين‌ رديف‌ برج‌ به‌ برج‌ ديوارش‌ را بسازند تا به‌ چهار برج‌ ديوار متصل‌ شود و تامسلخ‌ شهر مزبور، ديوار حصار از برج‌ بحري‌ الي‌ برج‌ اول‌، از قراري‌ که‌ بازديد کرده‌اند بعد از شاليده‌، تا سه‌ ذرع‌ ارتفاع‌ ساخته‌ شده‌ است‌ و آن‌ چه‌ ساخته‌اند در کمال‌ خوبي‌ و استحکام‌ است‌ و ازقراري‌ که‌ نوشته‌اند، در ماه‌ ذيحجه‌ بنا بوده‌ است‌، که‌ شروع‌ به‌ ساختن‌ جان‌ پناه‌ نمايند و عاليجاه‌ دريابيگي‌ سعي‌ و اهتمام‌ زياد دارد که‌ به‌ زودي‌ حصار به‌ چهار برج‌ متصل‌ شود. (روزنامه‌ وقايع‌ اتفاقيه‌ ـ نمره‌ي‌ ۲۴۱.ص‌۱۵۱۷.) سال‌ ۱۲۷۲ هـ.ق‌. ديگر نوشته‌اند که‌ از پانزده‌ بدنه‌ي‌ لب‌ دريا که‌ بر حسب‌ حکم‌ اولياي‌ دولت‌ عليه‌ مقرر شده‌ بود ساخته‌ شود، هشت‌ بدنه‌ي‌ آن‌ تا اين‌ اوقات‌ با کمال‌ استحکام‌ به‌ اتمام‌ رسيده‌ و بدنه‌ي‌ نهم‌ ودهم‌ نيز در دست‌ است‌ که‌ بدنه‌ي‌ نهم‌ جا پناهش‌ در دست‌ و قريب‌ به‌ اتمام‌ است‌ و بدنه‌ي‌ دهم‌ را يک‌ ذرع‌ از شاليده‌ چيده‌ بالا آورده‌اند که‌ تا اواسط ماه‌ ذيحجه‌الحرام‌ تمام‌ خواهد شد. بعد ازاتمام‌ بدنه‌ي‌ نهم‌ و دهم‌ به‌ حکم‌ اولياي‌ دولت‌ قاهره‌، در جاي‌ باستياني‌ که‌ عاليجاه‌ عبدالله‌خان‌ ساخته‌ بود و حالا خراب‌ است‌، باستياني‌ جديد ساخته‌ مي‌شود و بعد از اتمام‌ باستيان‌ مزبور پنج‌بدنه‌ي‌ ديگر ساخته‌ خواهد شد. (وقايع‌ اتفاقيه‌. نمره‌ي‌ ۲۹۰.ص‌ ۱۸۷۲.) ۴ـ جرج‌ کرزن‌ (George N. Curzon)، درباره‌ي‌ اين‌ ديوار چنين‌ مي‌گويد: در جيهه‌ي‌ غربي‌، شهر بوشهر را سابقٹ با ديوارهاي‌ بلندي‌ که‌ دوازده‌ برج‌ و بارو و دو دروازه‌ داشت‌، سنگربندي‌ کرده‌بودند. ۵ـ... و نيز عاليجاه‌ حسنعلي‌ خان‌ دريابيگي‌ قرار داد که‌ فقرا و غربايي‌ که‌ در شهر خانه‌ي‌ کپري‌ دارند، خانه‌هاي‌ خود را کنده‌ و برده‌ در خارج‌ شهر که‌ تخمينٹ پانصد قدم‌ از بلده‌ دور و در کناره‌ي‌دريا به‌ سمت‌ جنوب‌ چهار برج‌ واقع‌ است‌، بزنند، که‌ اهل‌ شهر از تشويش‌ سوختن‌ خانه‌هاي‌ مزبور، ايمن‌ باشند و اشخاص‌ مزبور در کارند (و) خانه‌هاي‌ خود را بيرون‌ برده‌ و مي‌برند و منظورعاليجاه‌ مشاراليه‌ آن‌ است‌ که‌ سواي‌ اين‌ها نيز اشخاصي‌ که‌ خانه‌هاي‌ کپري‌ در شهر دارند، اگر در قوه‌ دارند، خانه‌ از سنگ‌ و گچ‌ و گل‌ بسازند و خانه‌هاي‌ کپري‌ را موقوف‌ بدارند و اگر مقدورشان‌نباشد، آن‌ها نيز خانه‌هاي‌ کپري‌ خود را از شهر کنده‌ به‌ همان‌ مکان‌ خارج‌ شهر برده‌ بزنند و در آن‌ جا سکني‌ نمايند; روزها را به‌ شهر آمده‌ مشغول‌ کسب‌ و حرفه‌ي‌ خود باشند و شب‌ها به‌خانه‌هاي‌ خود بروند که‌ خانه‌ي‌ کپري‌ در شهر مطلقه نباشد، چون‌ اغلب‌ اوقات‌ اين‌ خانه‌هاي‌ کپري‌ آتش‌ مي‌گيرد و گذشته‌ از آن‌ باعث‌ کثافت‌ شهر نيز مي‌شود، به‌ اين‌ جهت‌ مي‌خواهد موقوف‌نمايد. (روزنامه‌ وقايع‌ اتفاقيه‌ ـ نمره‌ي‌ ۲۹۰ ص‌ ۱۸۷۲.) ۶ـ مکانيسم‌هاي‌ سازگاري‌ بافت‌ قديم‌ بوشهر استان بوشهر

  
عمارت ملك

قلعه تاريخى بوشهر (عمارت ملك)


  

  
دلوار


  

 

 
Powered By www.sama-agency.com