صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

شهرها
بندر انزلی
آنتاليا
يزد
اصفهان
گيلان

گيلان
استان گيلان يکي از استان هاي سرسبز شمالي ايران به مرکزيت شهر رشت، و با مساحت 14711 کيلومتر مربع مي باشد. اين استان در 36 درجه و 34 دقيقه تا 38 درجه و 27 دقيقه عرض شمالي و 48 درجه و 53 دقيقه تا 50 درجه و 34 دقيقه طول شرقي از نصف النهار قرار گرفته است.

درازاي آن از شمال باختري به جنوب خاوري، 235 کيلومتر و پهناي آن، از 25 تا 105 کيلومتر تغيير مي کند. رشته کوههاي البرز با ارتفاع متوسط 3000 متر، همانند ديواري در باختر و جنوب گيلان کشيده شده و اين منطقه جز از راه دره منجيل، راه شوسه ديگري به فلات ايران ندارد. کمترين فاصله کوه از درياي خزر (در بخش حويق از شهرستان تالش) نزديک به 3 کيلومتر و بيشترين فاصله آن از دريا (در امام زاده هاشم، مسير جاده رشت- قزوين) حدود 50 کيلومتر است.

اين استان، از شمال به درياي خزر و کشورهاي مستقل آسياي ميانه، از غرب به استان اردبيل، از جنوب به استان زنجان و قزوين و از شرق به استان مازندران محدود مي گردد.

بر اساس آخرين تقسيمات کشوري، تا پايان شهريور سال 1383، استان گيلان داراي 16 شهرستان، 48 شهر و 43 بخش، 109 دهستان و 2892 آبادي (2690 آبادي داراي سکنه و 202 آبادي خالي از سکنه ) مي باشد.

نام دارترين فراورده‌هاي کشاورزي اين استان برنج و چاي و زيتون مي باشند.

گويش هاي استان گيلان
زبان گفتاري مردم اين استان گيلکي است، در نواحي باختري و شمال باختري استان که تالش نشين است گويش تالشي، و در جنوب گيلان (به ويژه در شهرستان رودبار) که کردنشين است کردي و نيز لري و در ناحيه هاي ديلم نشين شهرستان رودبار ديلمي در کنار فارسي گپ زده مي شوند.

زبان ديلمي
زبان مردم کوهستان جنوب گيلان ، ديلمي است.

نامهاي مختلفي که بر آن نهاده اند:

ديلمي: که به اصالت اين زبان بر مي گردد . کل گسترده اين زبان در زمانهاي گذشته دروازه ديلم ناميده مي شد که از کوه درفک تا کوههاي بابل را در بر مي گرفت. و در اصطلاح کنوني به اين سرزمين که غالبا کوهستاني است، ديلمستان گفته مي شود.
تاتي: اين نام به غلط توسط ترکان وارد شده است.
مادي: پروفسور احسان يارشاطر اين زبان را به نام باستاني آن يعني مادي مي خواند.
زبان ديلمي از شمال تا سراوان رشت ، از جنوب تا الموت قزوين ، از شرق تا ديلمان ، خورگام ، اشکور و کوههاي غرب مازندران و از غرب تا کوههاي تالش گسترده است. زبان ديلمي در مناطق ديلمان و اشکور به علت مراودات چندين‌ساله مردم با مناطق جلگه‌اي و گيلک‌نشين، لهجه گيلکي به خود گرفته است و همين مساله در مناطق ديلم‌نشين مازندران نيز به چشم مي‌خورد. زبان واقعي و گويش درست و اصلي گيلکي فعلي در حال حاضر در کل صومعه‌سرا و انزلي و قسمت‌هايي از فومن و رشت صحبت مي‌شود.

آيين‌هاي گيلاني
پيرادراستان گيلان صورتهاي متفاوتي از نمايش و ورز شهاي سنتي وجود داشته و دارد ، که بعضي از آن ها از قبيل : نمايشهاي عروسکي؛خيمه شب بازي وآينه تکم ، به طوراقتباسي از فرهنگهاي همسايه گرفته شده است ،در حالي که نمايشهايي ازقبيل آهو چره، پيربابو(عروسي گوله)، لال بازي(در تيرماسيزه) و ورزشهاي سنتي نظير؛ کشتي گيله مردي و ورزا جنگ و بند بازي که کارهاي يالانچي پهلوان دقيقاً جنبه نمايشي داشته، ريشه درفرهنگ اين مرزوبوم دارد.

نمايش عروسکي آهو چره:
بازي آهو چره تا حدود بيست سال پيش در منطقه شرق گيلان در شمار بازيها و نمايشهاي مقدمه نوروز انجام مي شد.در گروه آهو چره که شامل سه نفر، بازيگر نقش آهو،شعرخوان وتوبره کش مي باشد محوربازي ،اهو است که با وسايل مختلف، چيزي شبيه سر آهو يا بز درست مي کردند. برايش شاخ و با مهره شيشه اي چشم مي گذاشتند. زنگوله به آن مي آويختند و آن را به سر چوبي قرار مي دادند. بازيگر نقش آهو کيسه يا گوني پارچه روي سر مي کشيد، تا بدنش پيدا نشود و از داخل آن کله آهو را که روي چوبي قرار داشته ،بيرون مي آورد. چنانکه به هيات حيواني در آمده و با ‌آن چوب مي توانست سرش را حرکت بدهد. نفر دوم شعر مي خواند و با چوبي که در دست داشته ،نمايش را هدايت مي کرد. نفر سوم تو برکش بود که هر سه با هم کوچه به کوچه، به خانه هاي ده رفته و نمايش را اجرا مي کردند و هدايايي از مردم مي گرفتند.شعري که معمولاً خوانده مي شد از اينقرار بود:

آهو چره، آهو چره، ببين چقدر خوب مي چره. آهو از باغ آمده، چريده و چاق آمده. آهو مرغانه خوره، صدتا به کمتر نخوره.

به اينجا که مي رسيد آهو غش مي کرد و تا تخم مرغ يا چيز ديگري ازصاحبخانه نمي گرفت حالش جا نمي آمد.بعد از خواندن هربند، همان قسمت اول{آهوچره،آهوچره،ببين چقدر خوب مي چره} به صورت واگرد{ترجيع بند} تکرار مي شد. سپس خواننده بند ديگري را تکرار مي کرد. با اين کارها از صاحبخانه چيزهايي چون: برنج، تخم مرغ و شيريني مي گرفتند. اين گروه کارشان را از غروب آغاز مي کردند و درچند روستاو آبادي نزديک را مي گشتند.

اين نمايش از شرق ترين نقاط گيلان تا حدود تنکابن و روستاي اطرف آن معمول بوده و امروز نيز کم وبيش معمول است.




کشتي گيله مردي:
سنت کشتي گرفتن و پهلواني در همه حوزه هاي فرهنگي ايران پيشه اي کهن دارد که درهرجاي جغرفيايي با نام و شيوه اي خاص اجرا مي شود.از قبيل؛ کشتي چوخه خراساني، کشتي مازندران و کشتي گيله مردي. در کتاب فتوت نامه سلطاني ،از متون قرن نهم هجري آمده است: « اگر پرسند که کشتي چند نوع است؛ بگو دو نوع : اول قبض، دوم اضطرار. اگر پرسند که هر يک چگونه است: بگو: قبض، کشتي گرفتن اهل خراسان و عراق است که آن را شهري وار گويند و اضطرار،کشتي گيلان و شيروان و بعضي از آذربايجان است و آن را ديلم وار خوانند.» .

آنچه در اين متن کشتي« اضطرار» يا « ديلم وار» ناميده شده ، همان کشتي گيله مردي است و قديمي ترين خبرآن درکتاب « احسن التقاسيم في معرفته الا قاليم »، تاليف مقدسي، درقرن چهارم هجري است. اين ورزش سنتي در گيلان در هفته بازارها و در مراسم عروسي هاي سنتي و در کنار روستاها و شهرهاي کوچک برگزار مي شود. ميدان مصف پهلوانان فضاي وسيعي است که « سبزه ميدان » يا « سيمبر» نيز ناميده مي شوند. کشتي گيله مردي همانند ساير کشتي ها مراتبي دارد وداراي فنون و قوانين خاص و آداب و رسمهايي است. تازه کاران را « نوچه» و به اصطلاح محلي « تنگوله» مي نامند و کشتي گيران ميدان ديده و کار آزموده را « پهلوان» خطاب مي کنند و درهرمحله و روستا نيز يکي از پهلوانان پيش کسوت، عنوان « سر پهلوان» را دارد. برگزاري کشتي روز وزمان مشخص ندارد. معمولاً کشتي گيران هر محل ،با نظر سر پهلوان تصميم به زور آزمايي مي گيرند که در اين صورت به شهرها و آبادي هاي نزديک خبر مي دهند وکشتي گيران آن نقاط را براي انجام مسابقه دعوت مي کنند.

مراسم آغاز و نحوه اجرا:

اين مراسم داراي آغازي بسيار زيبا و ديدني است با صداي ساز و نقاره همه اهالي محل را با خبر مي کنند و جمعيت بسياري دور ميدان کشتي گرد مي آيند و کشتي گيران هر محل در قسمتي از ميدان در کنار هم قرار مي گيرند که به طورمنظم و مرتب پهلوانان ميزبان و مهمان دور ميدان حرکت مي کنند و درجلوي هردسته از مهمانان بنا به رسم، روي زانوي چپ خم شده و سر انگشتان دست را به خاک مي سايند و مي بوسند و بر پيشاني مي نهند. آغاز مصف کشتي گيران گيلان با رجزخواني که در اصطلاح محلي«خزومما» يا« فوز ما» ناميده ميشود همراه است تعيين هماورد به طور آزاد با قبول دعوت به نبرد مي باشد. پايان کشتي وقتي است که يکي ازدوطرف جز کف پا، نقطه ديگري از تنش با زمين تماس پيدا کند ،که در اين صورت شکست خورده و پهلوان پيروز با جست و خيز ميدان را طي مي کند و گاهي درميان جمعيت دوران مي زند وپول جمع مي کند و معمولاً دوباره به ميدان مي آيد و حريف مي طلبد. جامه مخصوص کشتي، شلواري پارچه اي و تنگ و چسبان است که «لاسپاره» ناميده مي شود. جايزه کشتي گيران « برم » است و شامل : پارچه، آينه، کيف پول، دستکش، جوراب، هن، سيب و نارنج و. . .مي باشد.

غذاهاي گيلان

آب و هواي مساعد و خاک مرغوب گيلان ،آمادگي پرورش انواع مواد خوراکي طبيعي شامل :صيفي جات ـ ميوه ها ـ حبوبات و ... غيره را دارد، و فور نعمت و حسن سليقه کدبانوهايي گيلاني، باعث طبخ خوراکيهاي لذيذ شده است.

فهرست انواع خورشت‌ها

مرغ فسنجان يا مرغ لاکو
مواد لازم: مرغابي يا اردک يا مرغ محلي ـ مغز گردو ساييده شده ـ ترشي ( رب انار ـ رب گوجه فرنگي) ـ ادويه.

ابتدا گردو را در نـِميار و با استفاده از سنگ مشته مي سابند تا کاملا ً له شده و روغنش در بيايد، (امروزه از آسيابهاي برقي استفاده مي کنند) سپس گردو را با رب انار ، زرد چوبه و مقدار کمي آب ،بر روي حرارت ملايم قرار داده و هر از گاهي نيز مقداري آب سرد روي گردو مي ريزيد، تا روغن گردو در بيايد. معمولاً اگر از مرغابي يا مرغهاي محلي استفاده کنند، آن را به همراه گردو مي گذارند تا بپزد و اگر از مرغهاي شهري استفاده شود، بعد از آب پز شدن و در انتها، مرغ را در ظرف گردو مي ريزند. در پايان وقتي غذا به روغن فتاد، يک قاشق مرباخوري رب گوجه فرنگي در قابلمه مي ريزند که اين کار باعث رنگ خوش خورشت مي‌شود. در بعضي از مواقع نيز چند عدد بادمجان را که به صورت ورقه اي نازک بريده شده، سرخ نموده و جهت تزيين استفاده مي کنند. در سابق ،در خورشت فسنجان همزمان با ريختن گردو، به عنوان ترشي مقدار قيسي و خرما نيز اضفه مي کردند تا طعم غذا ،اندکي ترش و شيرين شود.

ميرزا قاسمي
مواد لازم: بادمجان، گوجه فرنگي، سير، تخم مرغ، ادويه و رب گوجه فرنگي.

ابتدا بادمجانها را روي ذغال (در حال حاضر چراغ گاز) کباب مي کنند، سپس پوست سوخته’ آن را جدا کرده، با گوشت کوب و يا ساطور تخته(در سابق استفاده مي شد) مي‌کوبند.آنگاه بادمجانها را با مقداري زرد چوبه در روغن تفت داده و سير را نيز که قبلاً خرد و سرخ کرده اند، به بادمجانها اضفه مي کنند. در فصول تابستان و بهار مقداري گوجه فرنگي راريز خرد کرده، به مخلوط سير و بادمجان اضفه مي کنند و در فصل زمستان از رب گوجه فرنگي استفاده مي کنند. وقتي گوجه (رب) نيز تفت داده شد، تخم مرغ را اضفه مي کنند.


باقلا قاتق (خورشت باقلي)
مواد لازم: لوبياي خورشتي (پاچ باقلا)، شويد (خشک يا تر)، سير خام ( برگ سير)، تخم مرغ، ادويه، روغن.

ابتدا باقلي‌ها را پوست کنده (از غلات سبز و پوسته دوم جدا مي‌کنند)و همراه با سير خلال شده يا برگ سير خرد شده، با مقداري روغن در قابلمه( يا گمج که ظرفي گلي است و در گذشته کاربرد بيشتري داشته) کمي سرخ مي کنند ، سپس مقدار کمي زردچوبه وشويد به باقلي اضفه نموده و تفت مي‌دهند. در انتها، يک يا دو ليوان آب به مواد اضفه نموده و بر روي حرارت ملايم مي گذارند، تا وقتي که روغن غذا در سطح قابلمه بالا بيايد، آنگاه تخم مرغ را اضفه مي‌کنند. نکات تغذيه اي :

اين غذا ، يکي از غذاهاي محلي ، مخصوص نواحي شمال ايران است . بهتر است غير از غذاهاي روزمره و عادي در برنامه هاي غذايي امان ، با طرز پخت غذاهاي محلي نواحي ديگر نيز آشنا شويم .

اين غذا ، يک غذاي خوشمزه و لذيذ است . بهتر است شما هم آن را امتحان کنيد .

در تهيه اين غذا از گوشت استفاده نشده است ، ولي نگران نباشيد زيرا تخم مرغ يک جانشين مناسب براي گوشت است . انرژي حاصل از يک عدد تخم مرغ 75 کالري است که معادل انرژي يک واحد ( 30گرم) گوشت با چربي متوسط است .

لوبياي مخصوص باقلاقاتق نيز منبع پروتئين گياهي خوبي است که همراه با تخم مرغ ، باعث افزايش کيفيت پروتئين غذا در حد پروتئين گوشت مي شود . اين غذا را هم مي توان با پلو و هم با نان ميل کرد . انرژي اين غذا در کل ، 2728 کالري است که اگر توسط 5 نفر ميل شود سهم هر فرد از انرژي 5/545 کالري خواهد بود .


ترش تره:
مواد اوليه: سبزي (جعفري، گشنيز، اسفناج، تره، چغندر)، برنج، سيرخام، ترشي (آب نارنج يا آب انار)، آلوچه سبز، تخم مرغ، ادويه.

ابتدا سبزيها را با ساطور، ريز خرد مي کنند. سپس به اندازه يک ليوان آب و نصف ليوان برنج (براي يک کيلو سبزي خرد شده) که قبلاً خيسانده‌اند، در قابلمه مي‌ريزند تا سبزي و برنج کاملاً پخته شود . سپس سير را خرد کرده ،با زردچوبه و روغن سرخ مي‌کنند و به مواد داخل قابلمه اضفه مي‌کنند.سر آخر، در ترشي مورد علاقه، مقداري آرد برنج (گندم) حل کرده و به تدريج به خورشت اضفه مي‌کنند. اين کار باعث لعابدار شدن خورشت مي‌شود. در پايان نيز تخم‌مرغها را اضفه نموده، ميل مي‌کنند.

کويي خورش (خورشت کدو حلوايي)
مواد اوليه: کدو حلوايي، گردو، عدس ،خرما.

ابتدا کدو را پوست گرفته، به قطعات ريز خرد نموده و با مقداري آب مي‌پزند. عدس را نيزقبلاً آب پز کرده و به همراه کدوي پخته، با هاون يا گوشت کوب مي‌کوبند تا کاملاً له شود. سپس گردوي سابيده شده را به همراه زردچوبه و روغن به مواد اضفه نموده و تفت مي‌دهند و سر آخر نيز خرما را از هسته جدا کرده، به مواد ذکر شده اضفه مي‌کنند.


سيرقليه

- نوع اول:

مواد اوليه: برگ سير، سير، شويد خشک، لپه، مرغ، تخم‌مرغ ، ترشي (آبغوره يا آب انار)، ادويه، روغن.

ابتدا برگ سير را به همراه سير رنده شده وشويد خشک ، در روغن تفت مي‌دهند. لپه آب پز شده را به مرغ آب پز شده ، آب مرغ و ترشي مورد نظر اضفه کرده، به مدت نيم ساعت روي حرارت ملايم مي‌جوشانند. بعد از جا فتادن خورشت، به تعداد مورد نظرتخم‌مرغ اضفه مي‌کنند.

- نوع دوم:

مواد اوليه: برگ سير، تخم‌مرغ، ترشي (آب ليمو)، مرغ يا مرغابي، ادويه.

ابتدا برگ سير را خرد کرده، به همراه زردچوبه سرخ مي‌کنند. سپس آب مرغ، ترشي و مرغ را به آن اضفه نموده و بعد از اينکه آب مرغ تبخير شد، به تعداد مورد نياز تخم مرغ اضفه مي‌نمايند.


آلو مسما:
مواد اوليه: گوشت مرغ يا مرغابي، پياز سرخ شده، آلوي بخارايي، رب گوجه ترش (آب انار يا آب نارنج)، بادمجان، گوجه فرنگي، ادويه.

مرغ آب پز شده را به همراه پياز سرخ شده ، رب و آلوي خيس داده شده ،در روغن و ادويه تفت مي‌دهند. سپس 2 ليوان آب مرغ، به مواد اضفه نموده و روي حرارت ملايم مي گذارند تا به تدريج آب مرغ تبخير شود . در پايان نيز غذا را با بادمجان و گوجه فرنگي سرخ شده، تزيين نموده و ميل مي‌کنند.

نازخاتون( غذاي مخصوص شمال کشور)

در صورت نبودن آب انار، مي توان از 1 تا 2 قاشق غذاخوري رب انار به اضافه ي مقداري شکر استفاده کرد.)

طرز تهيه:

بادنجان ها را مي توان کبابي کرد و يا در صورت دلخواه آنها را در فر به مدت نيم ساعت قرار داد تا نرم شوند. سپس پوست مي کنيم و خوب ساطوري مي کنيم.

در اين زمان مقداري آبجوش روي گوجه فرنگي ها مي ريزيم تا پوست آنها به راحتي کنده شود. سپس گوجه ها را خرد کرده و کنار مي گذاريم.

آنگاه بادنجان ساطوري شده را همراه با آب انار و آب غوره مي گذاريم تا آهسته بجوشد و غليظ شود. پس از آن گل پر، نعنا و پياز رنده شده را ريخته و از روي شعله بر مي داريم و با گوجه فرنگي خرد شده مخلوط کرده و در ظرف مي کشيم. سپس با مقداري گردوي خرد شده تزيين مي کنيم.

نکات تغذيه اي :

بادنجان داراي انرژي کمي است زيرا بيشتر حجم آن را آب تشکيل مي دهد. 92 درصد وزن بادنجان خام را آب تشکيل مي دهد. نصف ليوان بادنجان پخته فقط 14 کالري انرژي و کمتر از 5/0 گرم پروتئين و حدود 3 گرم کربوهيدرات دارد. محتواي مواد مغذي آن کم است و کمتر از 5 درصد نياز روزانه به مواد مغذي را برآورده مي سازد.

مقداري فيبر، کلسيم، پتاسيم، اسيد فوليک و ساير ويتامين ها و املاح را داراست، ولي قابل ملاحظه نيستند.

به دليل کالري پايين آن ، براي افرادي مي خواهند انرژي دريافتي و وزن خود را کاهش دهند، مناسب است.

استفاده از آبغوره و آب انار در اين غذا، آن را خوش طعم و لذيذ کرده و نيز باعث افزايش اشتها مي شود.


مواد لازم:

8 عدد بادنجان قلمي
-5 عدد گوجه فرنگي درشت
يک دوم ليوان آب غوره
يک قاشق غذا خوري نعناي خشک
3 قاشق سوپ خوري پياز رنده شده
يک قاشق غذاخوري گل پر
2 ليوان آب انار

ساير غذاهاي محلي

ديگر غذاهاي محلّي گيلان عبارتند از:

اناربيج: گوشت + گردو + پياز + سبزي + آرد + آب انار + فلفل
شش‌انداز: بادمجان يا خيار يا کدو حلوايي + گردو + پياز + رب انار
سيرابيج: برگ سبز سير + تخم‌مرغ + زردچوبه
شيرين تره: اسفناج + تخم‌مرغ + سير
خالو آبه: آرد برنج + گوجه سبز + انواع سبزي + شکر + تخم‌مرغ
چخرتمه: مرغ + پياز + تخم‌مرغ + آب ليمو يا آب نارنج
نازخاتون: گوشت + سبزي( نعناء و جعفري )+ بادمجان + آبغوره
موتن‌جن: مرغ يا مرغابي + کشمش يا قيسي + گردو + رب انار + شکر
لونگي: ماهي (معمولاً سفيد) + مغز گردو + سبزي جعفري + سيرتر يا خشک + پياز + خاويار ماهي
کولي غورابيج : کولي + سبزي معطر + ترشي( آب غوره يا آب نارنج يا انار ترش) + شکر + مغزگردو
ماهي فيبيج: ماهي + کشمش + نعناع + آب انار + رب انار + گلپر + فلفل
واويشکا: دل + جگر + قلوه + پياز + گوجه‌فرنگي
ترش شامي: گوشت + پياز + جعفري + تخم‌مرغ + سيب زميني + آبغوره
شامي: گوشت + پياز + تخم‌مرغ + زرد چوبه + فلفل. (مخصوص ايام ماه رمضان)
انواع کوکو: کوکوي اشبل، کوکوي گردو، شاه کوکو و کوکوي اوزون برون و ...
انواع آش: آش شلغم، آش شير، آش خرشو (از شير گاو تازه فارغ شده تهيه مي‌شود)، آش ترش، آش قلمکار
آش فاطمه الزهرا، خولي آش يا خالي آش (برنج + لوبيا چيتي) و ...

انواع چاشني: کال کباب، بوراني بادمجان، بوراني اسفناج، چغندر بوراني، زيتون پرورده، اشپل
(خاويار ماهي)، ماهي شور، ماهي دودي و ...

شيريني جات محلي گيلان

- فرني، رشته و خشکار، گل پالوده و ... (عمولاً در ماه رمضان استفاده مي‌شود)

- ترک حلوا، خاتون پنجره، خرش حلوا و سمنو و ... (مخصوص عيد نوروز)

-حلواي رقايب (خيرات در روز عيد مرده‌ها)

انواع کلوچه:کلوچه فومن ـکلوچه لاهيجان و کاکا

انواع نان محلي: نان لاکو که از آرد برنج تهيه مي شود، نان کشتا (آرد برنج + کدو حلوايي + دانه’ گياه خفرفه)

انواع ترشي: فلفل ترشي، سيرترشي، بادمجان ترشي، هفتابيجار، يارالماسي ترشي، پياز ترشي و ...

انواع رب: رب سيب ترش، رب نارنج، رب انار و ...

انواع مربا: مرباي بادرنگ، شقاقل، گل قند (گل محمدي)، بهار نارنج، کدو، زغال اخته، ولش (تمشک) و ...

همچنين درار (به فارسي ميگويند نمک سبز) ، يکي از چاشنيهايي است که همراه برخي از ميوه‌ها و ماست استفاده مي‌شود و از سبزيهاي معطر گوناگون + نمک تهيه مي شود.

  
  

  
تالش


اسپيناس

هتل بين المللي اسپيناس در مبدا ورودي بندر مرزي آستارا وكنار درياچه طبيعي استيل، جولانگاه انبوه پرندگان مهاجر...


مهمانسرای لاهیجان


  

 

 
Powered By www.sama-agency.com