صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

كشورها
ترکيه
مالزي
ايران
امارات متحده عربي

خوزستان
استان خوزستان با مساحت ۶۴۲۳۶ کيلومتر مربّع در جنوب غربي ايران و در محدوده ۴۷ درجه و ۴۲ دقيقه تا ۵۰ درجه و ۳۹ دقيقه طول شرقي از نصف‌النهار گرينويچ و ۲۹ درجه و ۵۸ دقيقه تا ۳۲ درجه و ۵۸ دقيقه شمالي از خط استوا قراردارد اين استان از شمال به استان لرستان و از شمال شرقي به استان اصفهان از شمال غربي به استان ايلام از شرق و جنوب شرقي به استان چهارمحال و بختياري و استان کهکيلويه و بويراحمد و از جنوب به خليج فارس و از غرب به کشور عراق محدود مي‌شود. اين استان با جمعيّت ۳۷۴۶۷۷۲ نفر داراي ۶۴۴۰۴۰ خانوار مي‌باشد.[نياز به ذکر منبع]

خوزستان از جمله استان‌هايي است که در طول جنگ هشت ساله دچار آسيب و عقب‌ماندگي فراواني شد. از اشغال طولاني‌مدت برخي مناطق استان گرفته تا موشک‌باران دايمي برخي شهرها (به خصوص دزفول) و حملات هوايي و زميني به شهرهاي بستان، هويزه، سوسنگرد، اهواز، شوش، شادگان و ...، همه و همه باعث آسيب‌هاي فراوان به سرمايه‌هاي طبيعي و انساني و زيرساخت‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي آن شدند.

اقتصاد و منابع طبيعي
در ۱۳۰۸ خورشيدي نخستين چاه نفت ايران درخوزستان در شهر مسجد سليمان حفر شد و نفت از آن استخراج شد. استان خوزستان يکي از غني‌ترين استان‌هاي ايران در زمينه‌ٔ منابع نفت و گاز است که در حال حاضر عمدهٔ درآمد کشور از راه صدور اين دو محصول طبيعي حاصل مي‌شود.

مهمترين حوزه‌ٔ نفتي امروز خوزستان، حوزهٔ اهواز است. همچنين اهواز، مرکز صنايع پخش نفت و گاز در خوزستان و لرستان است. پالايشگاه آبادان و پتروشيمي بندر امام و پتروشيمي ماهشهر از جمله صنايع وابسته به نفت در اين استان هستند.

کارخانجات ذوب و فولادسازي و محصولات آهني و فولادي و لوله‌سازي از جمله صنايعي هستند که تأثير به سزايي در اقتصاد منطقه و استان دارند. از جملهٔ اين مجموعه‌ها مي‌توان به لوله‌سازي خوزستان، گروه ملي صنعتي فولاد ايران، شرکت فولاد خوزستان، نورد کاويان و ... اشاره کرد.

تا چندي پيش رود کارون تا بندري که در اهواز بود قابل کشتي‌راني تجاري بود و بخشي از بار ترانزيت تجاري از اين راه منتقل مي‌شد. اما در پي عدم رسيدگي اين کاربرد فعلاً منتفي است و کشتي‌راني تجاري عملاً انجام نمي‌شود. بندرهاي آبادان و خرمشهر (با دسترسي از رود بهمن‌شير) و ماهشهر و امام خميني (به خصوص دو مورد اول) پيش از جنگ از لحاظ تجاري اهميت فراواني داشتند و مجموعهٔ اين بنادر با خط آهن خرمشهر-تهران مسير پر اهميتي براي حمل و نقل تجاري بود، اما در طول جنگ هشت ساله آسيب فراواني ديدند و عملاً مخروبه و متروکه شدند و امروز با روندي بسيار کند به کسري از وضعيت سابق خود نزديک مي‌شوند.

آب فراوان رودهاي کارون، کرخه، جراحي، مارون، اروند و دز که اکثراً جزو پرآب‌ترين رودهاي ايران هستند و ساختار جلگه‌اي استان خوزستان، قابليت بالقوه‌ٔ کشاورزي فراواني در آن ايجاد کرده‌است. جدا از کشاورزي سنتي و نيمه مکانيزهٔ محصولات سنتي (مثل برنج، گندم، مرکبات و صيفي‌جات)، نيشکر هم به صورت صنعتي در قالب طرح توسعه نيشکر و صنايع جانبي استان خوزستان در ابعاد جغرافيايي وسيعي کاشته شده و مورد بهره‌برداري قرار مي‌گيرد.

از جمله صنايع جانبي قديمي نيشکر در خوزستان، مجتمع کاغذسازي هفت‌تپه‌است که از ديرباز با استفاده از ضايعات نيشکر به توليد کاغذ مي‌پردازد.

تاريخ
خوزستان يا «شکرستان» از ديرباز مهد تمدن و فرهنگ بوده و قابليت‌هاي سرشاري در اين زمينه داشته که تاريخ، گواه صادقي بر اين مدعاست.

درباره واژه «خوزستان»، معاني و تعابير فراواني وجود دارد که قدمت و ديرينگي اين خطه را آشکار مي‌سازد. خوزي‌ها قوم اوليه ساکن اين سرزمين بودند و با ايلاميان همتبار بودند. «ابن منظور» به سال ۷۱۱ ه.ق. در «لسان العرب» اشاره دارد: و الخوز جيل من الناس، اعجمي معرب، يعني: «خوز» قوم يا قبيله‌اي از مردم عجمند.از سوي ديگر «خوز» را به معني «شکر» و «نيشکر» نيز معنا مي‌کنند. زيرا خاک حاصلخيز و بارور خوزستان، استعداد ويژه‌اي براي رشد اين گياه داشته و آنجا بهترين محصول نيشکر را به دست مي‌داده‌است.

«خوزستان» در دوران باستان، به‌ويژه‌، در دوره هخامنشي به دو ناحيه تقسيم مي‌شد: بخش‌هاي شمال و شمال شرقي که انشان (انزان) نام داشت و سرزمينهاي باصفا و کوهستانها و جنگلهاي فراواني را شامل بود، و ناحيه جنوبي که داراي آب و هواي گرم و مرطوب و دشتهاي حاصلخيز و جلگه‌اي جنوبي که داراي آب و هواي گرم و مرطوب و دشتهاي حاصلخيز و جلگه‌اي سرسبز و پرآب بوده که به قاره‌اي کوچک و مستعد مي‌مانست. بخش‌هاي جنوبي که «عيلام» نام داشته يادآور تمدنهاي ديرينه خوزستان است و بشدت تحت تأثير فرهنگ «ميان رودان»عراق کنوني بوده و جغرافياي وسيعي را شامل مي‌شده که حد فاصل لرستان و خوزستان و سواحل خليج فارس امروزي است.

«استرابون» جغرافي‌دان عهد باستان، خوزستان را از حاصلخيزترين جلگه‌هاي جهان مي‌داند. زيرا رودخانه‌هاي زيادي اين دشت را آبياري مي‌کرده که امکان کشاورزي و آباداني را در اين منطقه ميسر مي‌ساخته‌است. شايد بر همين اساس بوده که عده‌اي بر اين باورند که نام اين سرزمين «هند» يا «اند» بوده که به معني «جايي با آب‌هاي فراوان» است.
در کتاب «مجمع التواريخ و القصص» خوزستان به نام «حجوستان» و «حبوجستان و اجار» آمده‌است که به نظر مي‌آيد، برگرفته از زبان پهلوي با عناوين «حبوجستان» و حوجستان است. همچنانکه در بعضي از گويشهاي رايج در اين استان «لفظ لري بختياري» براي اداي حرف «خ» از «ح» نيز بهره مي‌گيرند. بنابراين واژگان «اوج»، «هوز»، «هوج»، «حوز» و «خوز» در سير تحول و تطور لفظي با پسوند «ستان» و «اوجستان» به تدريج بر اثر سايش تلفظ، از «هوجستان» به «خوزستان» تغييري يافته‌است. در گويشهاي فارسي باستان و زبان پهلوي «او» به «هو» قابل تغيير است؛ مانند «اورمزد» - «هورمزد» و «اوشمند» - «هوشمند» همچنانکه «هورداد و حورداد» را «خرداد» و «خورتات» نيز گفته‌اند. البته تا سالهاي اخير اين اسامي را با حرف (ح) نيز مي‌نوشته‌اند. از سوي ديگر «ياقوت حموي» واژه «خوز» را با نامهاي «خوز» و «هوز» و «اهواز» و «هويزه» هم ريشه مي‌داند. «اهواز» محرف واژه «اواز» و «اوجا» نيز هست که در کتيبه داريوش بيستون آورده شده و اين نام در کتيبه نقش رستم «خواجا» يا «خوجا» حک شده که هزار سال پيش، مرکز حکومت نشين استان خوزستان بوده‌است. پس از هخامنشي، در دوران اشکاني، ساساني و تمام دوران اسلامي شوشتر مرکز حکومتي خوزستان بوده‌است. در سال ۱۳۰۳ در پي شيوع بيماري وبا در شوشتر مرکز حکومتي خوزستان بمدت يکسال به دزفول و سپس به اهواز منتقل شد و تا کنون نيز اهواز است.
دربارة آبادي مرکز خوزستان در کتاب «احسن التقاسيم في معرفه الاقاليم» تأليف «ابو عبدالله محمد بن احمد مقدسي» جهانگردي از بيت المقدس آمده‌است: «شوشتر در همة اين سرزمين،خوشتر، استوارتر و مهم‌تر از آن شهري نباشد.نهر به دور آن مي‌چرخد نخلستان وباغها آن را فرا گرفته‌اند. بافندگان ماهر پنبه و ديبا در آن بسيارند از همة شهرها برتر است، اضداد را در خود جمع و در نزد جهانيان شهرت دارد. و درباره اش گفته‌اند آن همچون بهشتي است. باغهايش پر از ترنج و انار خوب، انگور و گلابي عالي و خرما مي‌باشد. بهشت خوزستان است ديباي آن را به مصر وشام مي‌برند، مردمش با خوشي عمر مي‌گذرانند.» همچنين در سفرنامة «ابن بطوطه» جهانگرد مراکشي مي‌خوانيم: «سر انجام به شهر تستر (شوشتر) رسيدم که در قلمرو اتابک و سر حد بين دشت وکوهستان است. شهري بزرگ، زيبا، خرم و داراي پاليزهاي نيکو و باغهاي عالي است اين شهر محاسن زياد و بازارهاي معتبر دارد و از شهرهاي قديمي است. در دو طرف رودخانه باغ قرار دارد و محاذي دروازة دسبول ماننده بغداد و حله جسري از کشتيهاي کوچک درست کرده‌اند، ميوه در تستر فراوان است، خيرات و برکات اين شهر بسيار و بازارهاي آن در خوبي بي مانند مي‌باشد.» وجود مراکز علمي و فرهنگي همچون دانشگاه جندي شاپور در اين استان دال بر اهميت و رونق اين خطه ارزشمند مي‌باشد که استادان بزرگ دانش پزشکي را از يونان، مصر، هند و روم گرد هم آورده بوده‌است. اين دانشگاه را نسطوريان مسيحي عراقي به‌نام خانواده بختيشوع ايجاد کردند. پزشکان برجسته و ناماوري که به مداواي بيماران و تدريس دانشجويان رشته‌پزشکي در اين دانشگاه مشغول بوده‌اند.اين دانشگاه طب که به دستور شاپور اول (۲۴۱-۲۷۱ م) بنيان نهاده شد. توسط شاپور دوم (ذوالاکتاف) مرمت و بازسازي گشت و در زمان انوشيروان تکميل و توسعه يافت .علما، دانشمندان و شاعران بزرگي همچون: ابونواس حسن بن هاني اهوازي، که از ارکان شعر عرب است، عبداله بن ميمون اهوازي، نوبخت اهوازي منجم و فرزندانش، جورجيس پسر بختشوع گنديشاپوري و شاعران عرب زبان شيعي، مانند ابن سکيت و دعبل خزائي که با اشعار خود ولايت و امامت را پاس داشته‌اند و زبان به مقاومت گشوده‌اند از همين منطقه برخاسته و در اين ديار زندگي مي‌کرده‌اند

آيين‌ها و مردم
استان خوزستان از تيره‌هاي گوناگون انساني را در بر مي‌گيرد. همچنين با اينکه بيشينه مردم اين استان مذهب شيعه دارند، از ديرباز پيروان ديگر آيين‎ها نيز در اين استان زيسته‌اند و مي‌زيند. در شهر اهواز گروه اندکي صابئين(در خوزستان به آنها صُبّي مي‌گويند) در کرانه رود کارون ساکنند و بيشتر به کار زرگري مشغولند. قوميت‎هاي بومي اين استان عرب، بختياري، شوشتري، دزفولي و بهبهاني هستند. همچنين پيروان آيين‎هاي کهن زرتشتي و نيز کلداني در اين استان و به ويژه شهر اهواز زندگي مي‌کنند که پس از انقلاب ۵۷ از شمارشان کاسته شده است. در شهر آبادان شماري از ارمنيان مي‌زيند. اين گروه تا پيش از انقلاب جمعيت بيشتري داشتند ولي امروزه تنها چند خانوار از اينان در شهرهاي آبادان و اهواز مي‌زيند. همچنين گروهي از پيروان آيين بهايي [نياز به ذکر منبع] در اين استان زندگي مي‌کنند. پيروان ديگر آيين‎ها و مردمان ديگري نيز در اينجا مي‌زيسته‌اند که امروزه به جا نمانده‌اند. تا پيش از انقلاب شماري از پيروان آيين‎هاي هندو و سيک و ... نيز در بخش‌هاي صنعتي اين استان مي‌زيستند که امروز تنها بازمانده معبدهايشان در شهرهايي چون آبادان به جا مانده‌است.

خوزستان در جنگ ايران و عراق
اين استان از ۳۱ شهريور ۱۳۵۹ تا آخرين روز جنگ همواره صحنه عملياتهاي مختلف ايران براي بازپس گيري مناطق اشغال شده توسط نيروهاي ارتش بعثي عراق بود. در آغاز جنگ شهر هايي چوت سوسنگرد، دزفول، انديمشک، خرمشهر، آبادان و اهواز که مرکز استان است بارها تحت حملات موشکي ازتش عراق قرار داشتند.

باستان‌شناسي خوزستان
شهرستان شوش
چغازنبيل
کاخ آپادانا
آرامگاه دانيال نبي
قلعهٔ باستاني شوش
آرامگاه يعقوب ليث
اليماييس
ارجان
تپه ي چغا در گتوند

  
  

  
بندر


آزادي

هتل آزادي آبادان با چهار ستاره در سال 1347 با نام هتل پرشين و داشتن Nightclub كه شهرت جهاني داشت افتتاح گرديد...


  

 

 
Powered By www.sama-agency.com